Wyszukiwanie nieruchomości
0000
Wyniki

Viveros – Blasco Ibáñez – Facultades

Viveros - Blasco IbáñezAleja Blasco Ibañez jest ulicą o długości trzech kilometrów, która łączy Jardines del Real (Viveros) z osiedlem Cabanyal. Dawniej znana jako Paseo del Mar, jest jedną z najbardziej znanych w Walencji. Jest to szeroka, dwukierunkowa droga, na środku której znajduje się kilka parków. Zarówno w parkach, jak i na chodnikach znajduje się mnóstwo drzew, co charakteryzuje tę aleje. Można wzdłuż niej jeździć rowerem, ze względu na ścieżki rowerowe po obu stronach chodnika.  

Blasco Ibañez jest jedną z najbardziej symbolicznych ulic Walencji. Jadąc nią można się w szybki sposób dostać z centrum nad morze i w odwrotnym kierunku. Także wiele wydziałów Uniwersytetu w Walencji znajduje się przy tej ulicy. Mnogość drzew nadaje jej kolor, czego brakuje innym ulicom Walencji.  

Jardines del Real, również znane jako Viveros, jest parkiem na planie prostokąta, z ozdobnymi ogrodami, stawami, rzeźbami i stuletnimi drzewami. Jego pochodzenie uznaje się za XI wiek, czasy dominacji arabskiej. Real to ogród arabski, który obejmuje pewnie rodzaj konstrukcji przeznaczonej do odpoczynku oligarchii. Król Abd al.-Aziz zlecił wybudowanie strefy otoczonej murami, wewnątrz pełnej drzew i roślin, do wypoczynku arystokracji. Miejsce to ze względu na swój rozmiar i piękno znane było jako Palacio del Real i było siedzibą rządzących od XI do XIX wieku, tak więc w Palacio rezydowali królowie taify Walencji (Balansiya), Korony Aragonii, Asturias i Burbonowie. Innym dowodem na jej wielkość jest inna nazwa, pod którą było znane „Palacio de las 300 llaves” (Pałac trzystu kluczy), ze względu na liczbę pokoi. Jego wyburzenie datuje się na rok 1810, podczas obrony przed atakiem Francuzów na Walencję. Mimo że miasto już w 1808 roku oparło się oblężeniu armii francuskiej, oficjalna historia mówi, że zburzenie pałacu miało na celu uniknięcie bastionu, z którego wojska napoleońskie nabrały siły. Niestety, strategia niewiele zadziałała.  

Viveros - Blasco IbáñezZaraz przy Jardines del Real znajduje się Muzeum Sztuk Pięknych San Pio V, jedna z najważniejszych galerii sztuki w Hiszpanii. Kolekcja obrazów gotycki z XIV i XV wieku jest bardzo ważna, chociaż najbardziej znane dzieła są to Autoportret VelázquezMadonna z dzieciątkiem Pinturicchio, i El Balancín Francisco Goi. 

Wychodząc z Viveros w stronę morza znajduje się avenida Blasco Ibañez. Ulica ta od 1980 roku zawdzięcza swoją nazwę pisarzowi Vincente Blasco Ibañez, jednemu z najbardziej znanych w historii pochodzenia walenckiego. Dziennikarz, polityk i pisarz, Blasco Ibañez, w swoich nowelach przedstawiał styl życia mieszkańców Walencji. Poprzednia nazwa, Paseo de Valencia al. Mar, wzięła się stąd, że prowadzi do morza. Wybudowana na miejscu dawnego Cami del Cabanyal wiedze od Viveros do dzielnicy Cabanyal, dawnej wioski rybackiej przyłączonej do Walencji w 1897 roku.  

Aleję Blasco Ibañez można podzielić na odcinki. Od Viveros do skrzyżowania z aleją Aragón jest okolica tętniąca życiem, ze względu na wydziału uniwersytetu usytuowane w tej części miasta i wszechobecnymi studentami. Ulica z parkiem pośrodku jest bardzo szeroka, idealna na spacery i jogging. Mimo braku wielu restauracji w tym obszarze, w sąsiedzkich uliczkach znaleźć można ich dużo ilość i różnorodność. Na tym odcinku znajduje się metro Facultatsktóry łączy dzielnice z resztą miasta. Park Monforte położony dokładnie przy alei Blasco Ibañez, blisko Jardin del Real. Choć jest dużo mniejszy niż Viveros, jest równie zachwycający. Zbudowany na planie trójkąta w stylu neoklasycznym, zaprojektowany w XIX wieku, z dużą ilością stawów, marmurowych rzeźb, z wieloma kwiatami i o charakterze dworskim.  

Viveros - Blasco IbáñezDrugim odcinkiem jest część od alei Artagón do skrzyżowania ulic Manuel Candela i Ramón LLUll. Cały ten obszar jest zabudowany przez bloki mieszkalne. W tej części avenida Blasco Ibañez jest trochę węższa, z mniejszymi parkami, ponieważ duża część została przekształcona na parkingi. W tej dzielnicy mieszka wielu studentów, ponieważ jest idealnie skomunikowana z uniwersytetami publicznymi. Tutaj także mieszczą się prestiżowe szkoły. Przy plaza Xuquer i ulicy Polo y Peirolón znajduje się wiele restauracji, barów, pubów, gdzie można zjeść kolację czy napić się drinka. Jest to osiedle ze wszystkimi potrzebnymi do życia usługami, przystankami autobusowymi, metrem (AmistatAragón) i tramwajem (Universitat Politècnica, La Carrasca). 

Ostatni odcinkiem Blasco Ibañez jest najnowszy. Znajduje się od skrzyżowania ulic Manuel Candela i Ramón Llull do końca alei, gdzie mieści się stacja kolejowa Cabanyal. Na tym odcinku parki na nowo stają się szersze, jak na początku. Ta część przypomina poprzednią, tętniąca życiem w ciągu dnia, z dużą ilością restauracji i barów. Jest dobrze skomunikowana autobusami, metrem i tramwajem i znajduje się bardzo blisko morza. Na południe od Blasco Ibañez znajdują się piękne ogrody Jardin de Ayora. Jest to publiczny ogród pośrodku z pałacykiem w secesyjnym stylu zbudowany w 1900 roku. Na powierzchni 17 000 metrów kwadratowych znajdują się fontanny, rzeźby i roślinność różnego typu. Co ciekawe, aktualnie pałac pełni rolę żłobka.

Zobacz nieruchomości na sprzedaż w Viveros – Blasco Ibáñez.